Αγαπητέ φίλε / Αγαπητή φίλη,

Δεν ασχολούμαι με την μάππαν, αλλά είμαι τζι εγώ οπαδός. Κατ’ ακρίβειαν, είμαι συμπαίχτης σε μιαν ομάδαν. Η ομάδα μας λέγεται Ανάσταση Κύπρου. Δεν την ξέρεις; Δεν εκπλήσσουμε. Δυστυχώς η ομάδα μας εν ηφκαίννει να βουρά μες τα γήπεδα με τα κοντοπαντέλονα, τζαι να τα τσακρα χοντρά. Βουρούμεν συνέχεια δηλαδή, αλλά τα βούριστρα μας έχουν άλλον σκοπόν. Ο σκοπός είναι να δώσουμεν μιαν ραχοκοκκαλλιάν στον Κυπριακόν Πολιτισμόν για να στηριχτεί, τζαι να συνεχίσει να επιβιώνει. Τζει που άθλημαν, δαμέ μιλούμεν για άθλον! Δεν είμαστεν οι μόνοι που έχουμεν τον συγκεκριμένον στόχον, δηλαδή. Πάρα πολλές άλλες ομάδες διαγωνίζουνται τζαι διαπρέπουν! Θέλουμεν οργάνωσην πολλήν όμως για να μας υπολογίζουν καλλύττερα οι αρχές αλλά τζαι οι οπαδοί. Κατ’ ακρίβειαν, θέλουμεν παραπάνω οπαδούς!

Βλέπεις, για μας η τέχνη τζαι ο πολιτισμός έννεν ούτε αφηρημένες, ούτε παρεξηγημένες έννοιες. Εν οργανικές τζαι συγκεκριμένες όπως την μάππαν ή οποιονδήποτε άλλον άθλημαν. Περιέχουν τζαι τούτα σεξ, κίνησην, ομορφκιάν τζαι βίαν. Στο εξωτερικόν επίσης βρίσκεις τεράστιες βιομηχανίες που βασίζουνται πάνω τους. Έννεν άψυχα πράματα κλεισμένα σε τέσσερις άσπρους τοίχους, δια τον διανοητικόν αυνανισμόν ενός γκρουπ ανέραστων εκκεντρικών. Η τέχνη εν πράμαν που φκαίνει που τους δρόμους, που γεννιέται που τον πόνον, που τα νιάτα. Ο πολιτισμός εν το παρελθόν, το παρόν τζαι το μέλλον μας, εν τζεινον πουν να μείνει στα παιθκιά μας όταν εμείς θα σβήσουμεν. Εν κάτι που έσιει την δύναμην να μας ενώνει όπως την μάππαν. Μακάρι, ζάβαλλε μου, να φκαίναν οι Κυπραίοι στα ράδια για να ξιτιμάσουν τους διοργανωτές που εθαλασσώσαν μιαν παράστασην, όπως φκαίνουν να πούν για τον τάδε διαιτητήν. Φυσικά θέλεις τζαι το ράδιον να σου δώκει την ευκαιρίαν μ’ έναν πρόγραμμαν να φκάλεις τζι εσύ το άχτιν σου πας το συγκεκριμένον θέμαν (μιλούμεν για υποδομές τωρα…) Τόσην άποψην, τόσον ταλέντον που χει τούτος ο τόπος, δηλαδή, γιατί να πηαίννει πάντα χαμένο;

Για τον λόγον τούτον θα ήθελα το παρόν μπλογκ να γίνει ένας χώρος συζητήσεων όσον αφορά το άθλημαν του πολιτισμού τζαι των τεχνών. Τα άρθρα που ήδη άρκεψα να βάλλω πάνω, εν δοσμένα που την εντελώς υποκειμενική σκοπιά του θεατή ή του καλλιτέχνη. Δεν μ’ ενδιαφέρει τόσον η θεωρία της τέχνης, αφήνω την πάνω στους ειδικούς. Εμέναν, σαν καλλιτέχνη τζαι σαν θεατή, αφορά με παραπάνω η προσωπική, οργανική ανακάλυψη της. Την ίδιαν εμπειρίαν θα ήθελα να μοιραστείς τζι εσύ μαζίν μου, αγαπητέ φίλε ή φίλη. “Βάλε λλίον σκουλούτζιν πάνω σου!” όπως έλεγεν ένας παλαίμαχος διανοούμενος προπονητής των τσικό, τζαι μεν τσιγκουνευτείς να σχολιάσεις ότι τύχει να θκιαβάσεις δαμέ ή να παρεμβείς με τα δικά σου τα βιώματα. Μπορείς επίσης να μου γράψεις στο neromana@hotmail.com. Τολυπών, πάμεν με το 3 – 6 – 1 για να κλέψουμεν το παιχνίδιν, τζαι βάρτε λλίην ψυσιήν μέσα, ρε! Το τοίχος του Βερολίνου έππεσεν, εμείς ποττέ!!

Παραθέτω ακόμα ένα σχέδιον του αγαπημένου μου συμπαίχτη, Banksy.

Banksy - Flowerchucker

  Περισσότερες πληροφορίες γιαλλόου του:

http://www.banksy.co.uk/

http://en.wikipedia.org/wiki/Banksy

Advertisements